Gastenboek

Hieronder staan al wat berichten die op een andere manier binnenkwamen.

Lieve Eef,

wat een indrukwekkende reis heb ik gemaakt tijdens mijn week op Erve Veldink!!
Ik ben zo dankbaar voor alles wat heeft kunnen gebeuren, in de behandelkamer
en daar buiten. En thuis werkt het door, er is iets in gang gezet dat ontzag
wekt.
Eenmaal thuis was daar ook een ernstige heimwee; ik heb dagenlang veel gehuild
omdat ik terug wilde! En met dat ik ook hier (voorzichtig) onder ogen zie
wat gezien wil worden, zoals ik dat ook in mijn week op Erve deed, ebt de
heimwee weg. En is het een adres waar ik met warmte en diepe verbondenheid
aan terug denk. Waar ik dit jaar ook zeker nog eens terug ga komen. Maar
nog niet tijdens de stilte week in aug, dat is te snel. Ik heb tijd nodig
thuis mijn plek weer te nemen, en me ook hier helemaal open te stellen voor
wat zich aandient.

Dank je wel voor alles wat op Erve Veldink beschikbaar is. Inclusief jouw
liefdevolle, ondersteunende aanwezigheid. Ik wens je een fijne zomer, en
hopelijk tot later dit jaar!

Een hartelijke groet,

Karin (juli 2009)

Beste Eef en andere bewoners van Erve Veldink,

De afgelopen jaren heb ik een paar keer een appartementje op Erve
Veldink gehuurd om ongestoord aan mijn boek te werken. Ik wilde jullie
laten weten dat het boek inmiddels uit is! Het is verschenen bij
uitgeverij L.J.Veen in Amsterdam onder de titel 'De kunst van het
rouwen. Een persoonlijke geschiedenis' Het boek gaat over wat er de
afgelopen decennia allemaal veranderd is op het gebied van uitvaart en
rouw. Centraal staat de geschiedenis van mijn naamloos gebleven en
verzwegen zusje dat in 1960 dood geboren werd.

Het leek me leuk om jullie even op de hoogte te stellen, want indirect
heeft Erve Veldink ook een rolletje gespeeld bij de totstandkoming van
het boek. Ik hoop dat met jullie alles goed gaat. Veel succes met alles
en wie weet tot ziens!
Met hartelijke groet,

Corien van Zweden (november 2008)
www.corienvanzweden.nl

Vasten in stilte, Pasen 2008

Ik zit op een wollen deken in een ruime kring met drie andere mensen. In het midden van de kring staat een potje donkerpaarse hyacinten op de grond. Ze bloeien en ruiken sterk. Om de hyacinten branden vier waxinelichtjes. De ronde glaasjes waar ze in staan, geven een donkere schaduw op de grond, met een kring van licht, als een zonsverduistering. Een koor begint een mantra te zingen: Omnamasjivaa Om Namaha Shivaya. Dit alles doet mij huilen. Buiten waait een maartse bui over de boerderij. Door de hoge kale bomen. Ze voelen als grote beschermers van deze plek. Het is schemerig en ik zie en hoor de hagel vallen. Ik huil. De hemel huilt met mij mee. En deze kleine kring van mensen, de warmte, de geur van de hyacinten, de hoge bomen en de mantra's, troosten mij.

Ingrid Klunne (gedeelte uit dagboek)

Beste bewoners van Erve Veldink,

Zoekend naar een plek in de natuur om mij terug te kunnen trekken om tot mezelf te komen kreeg ik diverse tips. Ik kende niemand die bij jullie geweest is, maar jullie website sprong eruit voor mij!

De natuur, het feit dat jullie een woongemeenschap zijn, de persoonlijke uitstraling, het huis en het extra aanbod van diverse behandelingen en maaltijden, de vrijheid om mijn eigen gang te kunnen gaan.

De eenvoud van jullie gezamenlijke boodschap als woongroep (o.a. vanuit het hart, bewustzijn en eigen verantwoordelijkheid). Dit i.t.t. diverse woon/leefgemeenschappen die zich presenteren via uitgebreide filosofische kaders.

Ik voelde me direct helemaal op m'n plek, alles sloot helemaal aan bij wat ik nodig had op dit moment in mijn leven!

Ik heb genoten van de 'Duif', de ruimte en het uitzicht! Ik heb genoten van de maaltijden die met zoveel zorg en aandacht elke keer weer verrassend op mijn tafel verschenen, ze waren heerlijk!! Verwennerij voor mij. Fijn dat ik biologische producten kon kopen en er niet op uit hoefde voor boodschappen. Ik heb genoten van de authentieke sfeer van huis en erf. En ik heb genoten van de persoonlijke ontmoetingen!

Eef, veel dank ook voor de helende aandacht van de cranio-sacraal behandeling!

De natuur was voor mij ook heel helend en inspirerend! Ik hoop nog eens terug te komen.

Heel veel dank! Voor jullie allen veel licht en inspiratie toegewenst.

Saskia (november 2007)

(...) Ook doet hij er de foto's bij, die hij maakte van jullie prachtige erf en zijn bewoners. Een lust om te zien en er te zijn. Hoe goed of de beesten het er hebben. En de harmonie waarin ze met elkaar leven. Ook boeiend om een paar dagen samen te zijn op een plaats waar meer mensen onder 1 dak leven. Daar vorm geven aan hun idealen.

Truus en Cees (september '07)

Dag Eefje,

Nog bedankt aan jou en Anne in het bijzonder voor de kalme dagen vorige week. En voor jullie allemaal, de bewoners van Erve Veldink, die ook voor anderen de gelegenheid scheppen om tot zichzelf te komen. Het verblijf en je behandeling hebben mij blijvend contact met een paar pijnlijke plekken gebracht, waar ik erg dankbaar voor ben. Ik weet nu waar de pijn vandaan komt. De afgelopen nachten heb ik geen stijve onderrug gehad en ik voel dat ik steviger ben geworden. Bij mij in de buurt lijkt jammer genoeg alleen de meer fysio-therapeutisch gerichte cranio-sacraal behandeling te worden aangeboden. Misschien vind ik hier nog iemand die met haar handen helpt me bewust te worden, zoals jij dat ook hebt gedaan.

Hartelijke groeten,

Mirjam (februari 07)

brief M.K. 05-01-2007

Wat is het dat Erve Veldink zo bijzonder maakt?

Voor mij: het gevoel van contact en acceptatie.

Anders dan in de 'gewone' wereld waar ik me vaak een vreemde eend in de bijt voel en maar mondjesmaat de volle omvang van dat gevoel durf toe te laten, is het er voor mij veilig, biedt het huis door de opzet een bedding.

Hierdoor kunnen gemakkelijker spanningen worden losgelaten en inzichten ontstaan.

Dan nog de vrolijkheid door de aanwezigheid van kinderen en niet te vergeten de natuur, de beestjes, de eenvoud en dan nog de mogelijkheid van opvang.

Voor mij stuk voor stuk belangrijke factoren. Ik ben nog geen andere plek tegengekomen waar ik mezelf zo normaal en thuis voel.

De andere mogelijkheden van retraite die ik ken zijn kloosters, maar die hebben altijd een gekleurd stramien waar je in moet willen passen wil het werken. Bij mij is dat slechts zeer ten dele het geval.

Kerstweek op Erve Veldink.

Door vermoeidheid en stress zagen wij het niet zitten om met de kerstdagen
weer bij familie op de prik te zitten. Een reden voor ons, om ons te oriënteren op een alternatief. Op Erve Veldink vonden we een week om op een ontspannen wijze “niet te moeten” maar wel een gelegenheid om nieuwe mensen “te ontmoeten”. Mensen die, net als wij, kerst op hun eigen manier wilden invullen en vieren, op een prachtige boerderij midden in het landelijk leven. Een plek waar wij uit het westen, nog zo van de stilte en het donker kunnen genieten om zo tot rust te komen. De bewoners gaven ons een warme ontvangst en hebben ons de hele week van heerlijk eten voorzien.
Ieder kon zijn ideeën inbrengen voor het programma en zo bepaalden we als groep, naar behoefte, zelf op welke wijze wij aan deze week vorm wilden geven. Door deze vrijblijvendheid ontstond er een ontspannen en inspirerende sfeer en een bijzonder cultureel programma. Als ik mijn beelden van deze week terug draai zie ik groepjes mensen aan een tafel, bezig met diverse workshops o.a. ingebracht door deelnemers; een openhaard, omringd door moderne wijze, soms breiende vrouwen en mannen, die het met elkaar naar hun zin hadden en ondertussen diepe gesprekken voerden of onder begeleiding van een gitarist liederen zongen, naar sprookjes of een mooi gedicht luisterden. En samen genoten van nachtmis, een landelijke kerstwandeling met midwinterhoornblazers en van een gezellige filmavond.
Het was een week van thuiskomen, waar je even niets verplicht was en in deze
donkere dagen een warme geborgenheid kon ervaren.
Een kerstweek waar wij nog jaren op terug kunnen kijken, te weten hoe we
echt kerst kunnen vieren, namelijk: met verdraagzaamheid.

Frans en Hélène Breukel,
03-01-2007

17 november 2006

Betoverd door schoonheid en rust. Een moment van ontmoeting met elkaar en genieten van de prachtige omgeving.

Broos Muskens en Anna van Heesbeen

Terug naar Home-pagina